11.10.08

NERDE KALMIŞTIK

Blog yazarlığı doyuma ulaştı mı ne?
Bilmem! Bana da öyle gibi geliyor.
Ama neden; iyi esiyordu beyin fırtınaları?

* * *

Tanıdık birçok blog yazarı, yoğun bir paylaşım döneminin ardından, emek ve zaman verdiği yazılarını “ayrık otlarının boğmasına” terk ediyor.

Herkesin kendince nedenleri vardır elbette:

Kiminin para kazandığı işine verdiği öncelikten artıramadığı zaman,

kiminin entelektüel çizgisinin -konuları bilimsel düzeyde işlemesi-, azınlığa hitabeden ve bu durumda daha da kısırlaşan ziyaretçi frekansı,

kiminin aykırı düşüncelere tahammülsüzlüğünden dolayı yazarının mekanının tacize uğraması,

kiminin, yeni kurduğu yaşam gereklerinin bu uğraşıya izin vermemesi…

kiminin “okunmazlık-ilgisizlik” nedeniyle yazmaya devamı gereksiz bulması,

yada başka nedenler…...

Nedenler kalıcı olmamalı.
Ağaçtan düşen her sarı yaprak, yeni bir tomurcuğa yer açıyor.
Yandaki blog başlıklarının sahiplerini unutmak nankörlük hastalığına yenik düşmek olur; ilerlemiş hali kanser….

“İnsan düşünen ve sosyal bir varlıksa”,

YAZILI DÜŞÜNMENİN TADI VE vurgusu BİR BAŞKA…

11 yorum:

Goddess Artemis dedi ki...

Ne güzel yazmışsınız... Evet, benim de aralarında olduğum pek çok blog yazarı, "yazma işi"ni es geçmeye, en iyi ihtimalle uzun aralıklar vermeye başladı.

Yukarıda saydığınız nedenlerin hepsi de doğru.

Ama unutulmamalı ki, bir (rakamla 1) kişinin bile hayatında bir güzelliğe neden olunuyorsa, bir kişiyi bile düşünmeye yöneltiyorsa, bir kişinin bile farkındalığı artıyorsa; yazmaya devam edilmeli...

zihni örer dedi ki...

Sevgili guddes artemis,
bir kitap ödülü geçiyordu aklımdan ilk ziyaretçi için, buraya yazmak "yönlendirmek" olur diye yazmamıştım.
Ama nasıl?

Teşekkür ediyorum ve hoş geldin:)

Söz uçar yazı kalır diye bir söz var ya?
Yazmak ve bunu paylaşmak, yazdıklarımızın ana fikrine "taahhütname" olarak da baktırabiliyor. Yani hem kendimizi bağlıyor etik değerlere, hem de yazıya fikir sunanları da ortak ediyor...

zihni örer dedi ki...

bir kitap ödülü
bir kitap HEDİYESİ olacaktı, düzeltiyorum

Elestirel Gunluk dedi ki...

Guzel siralamissin olasiliklari hocam. Ellerine saglik. Insanlik oldukca, paylasim da olacak yalnizlik da. Hep birileriyle paylasmak isteyecegizdir, sevgiyi, coskuyu, kederi, hatta kuru rasyonel dusunceleri...

zihni örer dedi ki...

İnsanın kimliği ve kişiliği, kurduğu cümlelerin gizinde gözlenebilir sevgili E.G.
Zamanımızda internet teknolojisi bu çemberi genişlettiğiiçin, uyum sağladığı kişiliklerle böye ortamlarda buluşuyor. "Kafamıza göre"leri daha da çoktan seçme şansını verdiği için olumlu.
Bunu yapmaya çalışıyoruz. Sağol katkın için.

metin dedi ki...

Sevgili Zihni Bey,

Blogistan, düşünmeyi ve düşündüklerini paylaşmayı önemseyen beyinleri biraraya getirdiği için önemli bir olgu günümüzde. Ama insan bu nihayetinde, ruhsuz bir makine değil; dolayısıyla onun da kaygıları, sıkıntıları, bunaltıları, bunalımları, endişeleri, ümitsizlikleri falan olabiliyor zaman zaman. Yine de yazmadan duramıyor böyle insanlar işte gördüğünüz gibi.

Sizi tanımak benim için bir artı. Teşekkür ederim varlığınız için.

zihni örer dedi ki...

Sevgili Arkadaşım Metin,

Yazılanlar yüreğin harcıyla aklın ürünlerini somutlaştırıyor.
Yazı ziyaretlerinin çekim merkezinde duran bu yapı olunca, seç beğen al...

Sizleri, "ziyaret karşılığı" hesabı yapmadan fırsat buldukça yazdıklarınıza konuk olmamın nedeni budur. Çoktan seçmeli dostluktaki kastım budur.
Gerçek dostluğun soyut tarafı hazır bu durumda. Aynı ikametgah mekanını paylaşmış olsak, birinci sınıf tam dostluk için başka şeye gereksinim yoktur.

sık yazışmak umuduyla, teşekkür ediyorum ben de...

ırmak dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.
ırmak dedi ki...

yukarıdaki silinen yorumu ben yazmıştım, yazan da benim, silen de benim. özür dileyerek yenisini yazıyorum. bariz bir imla yanlışı yüzünden sildim.
blogger.com sansürü çok üzücü. ve çok garip bir ülkede yaşıyoruz vesselam.
akşam saatlerinde, bloguma yeni bir post ekleyecekken karşılaştım bu engellenme ile.
geçmiş olsun diyemiyorum. çünkü, bu enteresan yasaklama, uzun süre devam eder. imgeye taşınmak zorunda kaldım yeniden.

Adsız dedi ki...

Canımız sağolsun Sevgili Irmak,
Burası türkiye ve bunlara alışığız, senin mekanda da yazdığım gibi, bilniç çıkar kesimlerini korkutan bir güç. Blog dünyası insanların ürkekliğini nispeten azaltıyor, özgür düşünmeyi ve aklından geçeni bir başkasına iletebiliyordu. Bu da çıkar çevreleri için sakıncalı bulunmuştur.
Suç işleyen varsa, işlemeyeni neden cezalandırırlar ki....

Adsız dedi ki...

gördüğünüz gibi artık "adsız" olarak yazabiliyoruz, insanın kimliğin kullanması sakıncalı oldu.
googlede iptal olduğu için ancak adsız yazılabiliyor.
Zihni