30.8.14

30 Ağustos kime zafer?

Diyelim ki ben kadınım, medeni haklarım bir erkeğin yarısı kadar. Biri çıkıyor ortaya, benim medeni (insan) haklarımı erkeğe eşitlemeyi anayasal hak olarak veriyor. Ben öyle bir kadınım ki, bu hakları bana kimin kazandırdığını ya bilmiyorum (o da mazeret değil) ya da bildiğim halde nenkörlüğün daniskasını yapıyorum. Allah benim belamı versin! 

Diyelim ki ben bir erkeğim, bir adam çıkıyor, bir kurtuluş savaşında anadolu halkını düşmana karşı örgütlüyor. Bu günkü inancımın uzantısı olan cemaatler bu büyük tehlikeyi siktir ederek, örgüt başının dindar olmadığına içerliyor, bu mücadelenin karşısında savaşıyor. Örgüt elebaşı bizim adamların akıllılarının büyük bölümüyle anlaşarak güç birliği yaptığı halde, çemberli çetelerimiz hem basın yayın, hem de gerilla savaşıyla (ülkenin işgal edilmiş olmasına rağmen) isyanını sürdürüyor. Savaş, sonuçta örgüt başının ulusal mücadelesiyle kazanılıyor.

 Cumhuriyet kuruluyor. Halkın padişah eteği öpme zevki bile elinden alınıyor. Kurdun koca ağacı içten kemirmesi gibi, cumhuriyeti yıkma girişimlerimiz içten devam ediyor. Madem ki öyle, gel beri böyle hesabı, demokratik yollardan(!), "düşmanın silahıyla silahlanma" hadisi şerifi doğrultusunda, mücadele etmeye yemin ediyor, yeminimizi yerine getiriyoruz. Bizim eski Padişahlık düzeni hayranlığımızı inadına,  ince ve kalın çizgilerle örmeye devam ediliyoruz. 

Örgüt başı (allah rahmet eylesin) bir gün ölüyor. Bıraktığı eserin üzerine, taa tepesine, ağzımı şapurdatarak, ellerimi ovuşturarak, salyamı gezicilere akıtarak bu makamı bana hediye edene küfürler ederek oturunca, "Allaha şükür bu günleri de gördük, şu kefere düzenin mevzisini zapt ettik" diyerek seviniyorum. Allah benim belamı versin! Nankörüm ben nankör! 

Düşünün ki ben emekçi ve Kürt'üm. Örgüt başı diyor ki, "gelin dostlar, bu ülkeyi düşmandan birlikte kurtaralım, kurtardığımız topraklarda eşit yaşayalım" ben de tamam diyorum. Kurtarıyoruz. Osmanlı artığı Cemaatler, ağalar ve ülkücü cephesi bu anlaşmadan mıdıklanıyor. Örgüt başı bu duruma fazla direnemiyor.
 "Bıktım ulan sizin mıdıklarınızdan, ne haliniz varsa görün, karışmıyorum artık götverenler sizi" direk kendini şaraba vuruyor. 
Geriye kalanlar Kürtleri ve emekçileri, bu ülkenin yasada asıl, icraatta yedek vatandaşı olarak sabitlemeyi başarıyorlar. Örgüt başı bu arap saçına bir tarak vuramayınca, Allah benim belamı versin diyerek, kendini siroz belasına teslim ediyor.

Hiç yorum yok: