2.4.12

duygusal kumrunun, kumrusal ben hayranlığı

video



"İşte bööle bööle böööle tıngırdatırken, havada kişneşen kumru sesleri tabandaki çekirge sesine çakılıverdi. Yalnız sesiyle değil ki, az sonra sol yanımda, biletsiz konser izleyen gariban gibi tünediğini gördüğüm kumru. Fırsatı ganimete dönüştürme zamanı. Çektim kameramın namlusunu, gez-göz ve arpacıktan tam kumrunun kalbinin ortasını nişan aldım. Bu bir davetti sanki. Bir orkestaranın bileşenleri olarak içimiz gıdıklanıyordu.

Nisan ayının ılık bağrında yer vardı bu aleme. Bahar orkestrası en doğal yoldan ancak bööle kurulabilirdi; biz de kurduk. İddialıyız bu alemde. Meydan okuduk bütün seslere. Rakipsiz kaldık. Artık Ajdar efendi kendine yeni rakipler arayabilir.

Biz üç kişiydik. Çekirge, kumru ve ben. Kumru kanadından bir kalem koydu ortaya. Gökyüzünün mavi zemini üzerine küçücük bulutlardan mürekkep damlattık. İmzaladığımız kontratın kalemini bu mürekkebe batırdık. Kefilimiz karşı zemin kattaki Hayriye oldu. Sac ayağı dayanışmamızı kareye dönüştürmek için Çingene Hayriye’ye transfer teklifi götürdük.

Hayriye, “ben assolist olurum” dedi. Çekirge, “ben vokal yaparım” dedi. Kumru, “ben dans ederim” dedi. Ee, bana da tıngırdatmak kaldı. “Fabrika kızı” bir rastlantıydı.

Tıngır-mıngır hayriye, gel beriye beriye.

Kumru aşk sadakatının simgesi olunca, baharların listebaşı olmaya adayız.

Şimdiden, keyiften dört köşeyiz. Keyfimize turp sıkan olmazsa....