Buradaki makaleyi günlerce sonra tekrar gözden geçirdiğimde, aklıma fıkramsı bir “muzırlık geldi. Uydur-kaydır konu kıvamında olsa da, mizah edebiyatına hizmetim olsun istedimJ
Olayın aslı seksenli ya da doksanlı yıllarda ABD’de geçer ama, Ülkemizdeki benzer parçalarla bir araya getirdiğimizde, mizaha giden bir yol haritası çıkabilir düşüncesindeyim.
Lorel Badbit (Yanlış yazmış olabilirim), kocasının çapkınlığından kıskançlık krizlerine girmiş. Bir çözüm düşünmüş günlerce, aylarca; bu adamı “nasıl kendime bağlarım da, uslandırırım diye.
Doktora gitmişler, adam “hiper aktif” bir hormonal kapasiteye sahipmiş.
Kadıncağız için bütün ikna edici yollar bitmiş. Artık sinir krizleri ve bunalımlı günler yaşamı anlamsız kılmaya başlamış.
Bir gece, yine uykusu kaçtığında, bir çözüm düşünmüş. Kocasını o günün akşamında bir uyku hapıyla komaya sokup, erkeklik organını kökünden kesmeye karar vermiş.
Ve dediğini yapmış.
Böyle bir olayın kamuoyuna ilk kez taşmış olması, hukuksal, psikolojik, sosyolojik, edebiyat, ahlaksal, etik, metik… ne varsa yaşam kurallarına dair, her konuya vurulmuş.
Bizde de bu konuda çok şey yazılsa da, Aziz Nesin’in dedikleri hiç unutulmayacak cinsten.
Üstad, herkes bir şeyler diyor, sen ne diyorsun bu işe? Türk erkekleri karısını aldattığında, Türk kadınları böyle mücadele ve cesaret örneği verebilirler mi (cinsel organı kesme eylemini) yoksa, “kuma” dayatmasını sindirmeyi mi daha çok yatkındırlar?
Üstad, beklenen cevabı verir,
TÜRK KADINLAR ASLA BİNDİĞİ DALI KESMEZ.
Nasreddin Hoca’ya göre, TÜRK ERKEKLERİ BİNDİĞİ DALI KESİYOR, ama daldan düşeceğini ve öleceğini bilmiyor.
TÜRK KADINLARI İSE BİNDİĞİ DALI KESMİYOR ama, kesmediği yerde düşe-kalka bir ömür sürdürüyor.
Zihni Örer
not:itü sözlükçüler 6. şıktaki ni buraan koparmışlar yine
3 -Ya "SEN"ce?:
ben bu olayi hatirliyorum,
gazeteleri bayagi bir mesgul etmisti.Bumuydu tam bilmiyorum belki de benzer bir vakaydi.
Bayanlarin özellikle de kirsal kesimlerdeki bayanlarin ekonomik özgürlüge sahip olmamasi cok buyuk bir problem.Dayanmayip da napsin?Nereye gitsin, hangi parayla nasil yasasin?
Ekonomik özgürlügü olan bir kadinin herhangi bir `2.`kadina dayancagini sanmiyorum.
Osmanlı yönetimi, sarayın ve memurlarının dışındakileri Allaha havale etmişti,
Cumhuriyet yönetimleri de, kırsalı ve gecekonduluyu Allaha havale etmektedir şu ana kadar.
Öyleyse bu kopukluğu bir tür yönetimin çözmesi gerekir. Her rejim kendi doğasının gereklerini ortaya koymaktadır.
Nüfusun %70'ini geçelim, 20. yy da 1 kişi dahi açlıktan ölmeye ya da sürünmeye terkediliyorsa, buna çözüm bulamayan rejimlere nasıl onay verilebilir, alternatifi aranmaz?
Şaşıyorum!
bu isin cözümü , yine toplumda...
Toplumsal hareketlerin ve yardim kuruluslarinin cogalmasi lazim.Bu isi icten ice dönen bir cark haline getirebilirsek basarili olabiliriz diye düsünüyorum...
Yorum Gönder